Natuurgeneeskunde

Natuurgeneeskunde is de kunst om het zelfgenezende vermogen van een mens zo sterk mogelijk te maken.
Natuurgeneeskunde gaat uit van een holistische mensvisie, dat wil zeggen de mens is een lichamelijke, emotionele en mentale eenheid.
Een eenheid die voortdurend in wisselwerking staat met zijn omgeving.

Ziekte raakt dan ook altijd ons hele organisme, nooit slechts een enkel orgaan of een lichaamsdeel. Een ander verschil met de reguliere geneeskunde is de natuurgeneeskundige visie op ziekteverschijnselen. De natuurgeneeskunde beschouwt ziekteverschijnselen niet louter en alleen als lastig: het zijn signalen dat ons zelfgenezende vermogen probeert om het evenwicht te herstellen.
Maar ziektesymptomen zijn nog op een andere manier waardevol: ze weerspiegelen de reacties van een mens op verstoringen.

Als natuurgeneeskundige ben je getraind om de eigen wijze van reageren van een mens in kaart te brengen.
Op basis daarvan kies je "afhankelijk van je specialisatie" een uiterst individuele behandeling. Vervolgens bewandel je samen met je patiënt het pad dat naar zelfgenezing leidt. Een pad waarbij het einddoel "genezing" soms snel in zicht komt. Maar evenzo vaak is het een lange weg die zowel van de patiënt als van de therapeut veel doorzettingsvermogen eist. Daarnaast is het natuurlijk goed om je te realiseren dat genezing niet altijd mogelijk is. Gelukkig heb je als natuurgeneeskundige ook in die gevallen iets te bieden: voor chronisch zieke mensen kan een verbetering van welbevinden van onschatbare waarde zijn
.